spinlepel

Vorig jaar had ik tijdens de Landelijke Spindag (weekend) een koperen spinlepel bij me. Ik heb hem via een pollepel (beviel niet) en een verbogen juslepel (beviel ook niet) gemaakt. De eerste aanleiding was deze video van explorersnest op Youtube

Verder nazoeken op het web leverde nog een paar andere foto’s op, maar min of meer hetzelfde idee; een houten lepel in de tailleband. Ik heb na de pollepel en de juslepel nog wat verder nagedacht en kwam toen hierop

spinlepel

In eerste instantie leek het me leuk om er een aantal van te gaan maken voor op de kraam, vanuit plaat en draad, maar ik kwam er niet aan toe en omdat er wel vaker naar gevraagd wordt, heb ik een tijdje geleden een korte tutorial op Ravelry gezet zodat ieder die dat wil er zelf een kan knutselen, want moeilijk is het niet.

Omdat er ook mensen zijn die geen Ravelry-account hebben, zet ik het hier voor de goede orde nog maar eens neer.

Nodig: een setje maatlepels van metaal. De mijne leken van koper, maar zijn gewoon rvs. Het uitzoeken van de juiste vorm is eigenlijk het belangrijkst; niet te diep, maar ook niet te ondiep. Je hebt twee rondbektangen nodig. Een gebruik je om de lepel gelijk naast de ronding vast te houden en met de ander buig je de steel in een rechte hoek naar boven. Aan de bovenkant doe je hetzelfde maar dan de andere kant op. Het puntje kun je weer een klein stukje terugbuigen zodat de lepel gemakkelijk overal aan te hangen is. Kan aan jeanszak, schortband, riem e.d. of je zorgt voor een stevige speld, kiltpin, fibula o.i.d. om hem op een andere plaats te bevestigen. Maar dat kan afhankelijk zijn van de lengte van de spintol of je eigen voorkeur. Zie maar.

En in het engels:

What you need is a nest of metal measuring spoons. They have to be the right shape, not too deep, but not too shallow either. You take two sets of plyers, use one to grip it just above the bowl and use the other to bend the handle to a right angle to the bowl. Then use them to fold the top (about an inch) of the handle back on itself. And bend the very tip away from the handle again so it is easier to hook it on.That way you can hook it on your jeans pocket or waist band or get/make/buy yourself a good safety pin/kilt pin/ fibula and hook it on there. That’s all folks.
Depending on the type or length of support spindle you want to use you may have to adjust where you put it.

So they are for everyone to make and use, but not for commercial means.

Ik beschouw mezelf wel als de bedenker/omdenker van dit gereedschapje. Het is voor iedereen die er wat mee kan, maar ik verwijs nog wel even naar copyright enzo  hierboven.

Dus iedereen mag ze maken, maar niet om er geld mee te verdienen.

 

 

Geplaatst in Macgyver momentje, metaal, spinnen, textiel | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

verfketel

De afgelopen maanden heb ik met enige regelmaat de verfketel op het vuur gezet. Mijn grote aluminium om te beitsen en te verven en de koperen voor (hoop ik) net het beetje verschil met de aluminium. Om eerlijk te zijn,tot nu toe zie ik het verschil er niet aan af.             Maar de koperen heeft een mooi formaat, dus hoeft niet weg 🙂

_dsc3865

Allereerst de plas-perikelen. Tot nu toe ben ik absoluut fan van verven in een indigo vat met urine. Ik denk er zelfs over om het vat op zolder te zetten zodat ik het af en toe met een elektrische deken op temperatuur kan brengen om te verven. Het duurt wat langer en meestal moet je vaker dan 1 keer dompelen en luchten. En het wordt ook wel eens vlekkerig, zoals de rode en groene strengen links. Beide zijn fabrieksgarens.

Knalrood werd donkerrood/donkerbruin gemêleerd en de ander via een boerenwormkruidbad, waarna de indigo, nu dus groenig geel en blauwig gevlekt. De beide groene batts zijn eerst met verfkamille geverfd. De onderste donkere batt heeft een dag langer in de kuip gezeten. De blauwe batt rechts is gewoon wat het is, indigo op wol. De kuip is wel erg afhankelijk van temperatuur dus (20C+) en ik heb de kuip een keer met wat gebluste kalk(Ph) en een eetlepel fructose een zetje gegeven.

De geur verdwijnt voor zover ik nu weet (ik moet natuurlijk nog als proef een sjaal breien voor op een regenachtige dag) na het wassen met: heet water met paar drupjes afwasmiddel, centrifu met de sla-droger, spoelen, centrifu, spoelen met scheut schoonmaakazijn, centrifu. Drogen in de openlucht. De wol blijft trouwens heel zacht in vergelijking met andere recepten voor blauwverven.

_dsc3931

Ook met meekrap leuke dingen gedaan. Behoorlijk rood tot en met zalmroze (kleuren zijn wat dieper dan op de foto). Ik ga later nog eens proberen of er met 20% aluin in het eerste bad nog een verschil bereikt kan worden, maar in opvolgende baden maakt het weinig uit. Het verschil in temperatuur is groter dan het verschil in hoeveelheid aluin.

Ik heb mezelf er ook weer aan herinnerd dat het onverstandig is om, weliswaar door mij gewassen, ruwe wol in een bad te laten afkoelen. Ik was vergeten de wol er op tijd uit te halen, oeps….. Er is na het verhitten altijd lanoline in het water aanwezig die terugslaat op de wol bij het afkoelen, waardoor deze plakkerig wordt en het is nadien lastig weer te verwijderen. Bij fabriekswol heb ik dit nog niet gezien. Ik vermoed dat die met rigoreuzere middelen wordt gewassen. Dus wol na het beitsen en het verven gelijk na het behalen van de kleur die je wilt uit het water halen, beetje laten afkoelen en spoelen. Kaltbeize ga ik ook nog eens uitproberen.

Het is ook gelukt om een nieuwe leverancier te vinden voor Japanse indigo zaden. Weliswaar helemaal uit de US, maar als het goed is gaan ze volgende week na rijping en drogen op de post. Ik heb ook nog een hoeveelheid gedroogd blad van voorgaande jaren. Eerder werd er online beweerd dat Japanse indigo gedroogd niet te gebruiken is of alleen via een fermentatieproces (sukumo) weer gebruikt kan worden. Inmiddels heb ik uit sommige bronnen begrepen dat er niets mis is met gedroogde Japanse indigo en dat je er dus gewoon weer blauw uit kunt halen, op dezelfde manier als bij vers blad. Blauwverven is toch wel heel bijzonder (alsof blauwverven geen heksen is).

Ik denk dat ik volgend jaar meer verfplanten op de moestuin wil kweken. Elk jaar begint het op de tuin heel goed, heb ik het onkruid bijna onder duim en dan is het juni en host het trio kweek, zevenblad en haagwinde weer volledig over mijn tuin heen. Maar het is me opgevallen dat ik bij het opgraven van mijn meekrapbed maar heel weinig andere onkruiden tegenkom. Dus; meer meekrap!

En onderstaande foto is inmiddels ook op gang, Verfbrem: Genista Tinctoria.  En ook de Lithospermum erythrorhizon doen het in de kas goed. De plantjes groeien goed.

_dsc3921

 

 

Geplaatst in buiten, moestuin, textiel, verven | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

primitief

De huizen in onze buurt worden op dit moment gerenoveerd. Zonnepanelen, nieuw sanitair met nieuwe afvoer en leidingen, ombouwen van asbestbuizen van de oude beluchting en een nieuw dakraam. Prachtig! Ik heb bij de overburen gekeken (daar zijn ze al een paar fases verder) en het ziet er prima uit.

De inhoud van ons huis is versleept naar andere plekken in het huis. De linnenkast bevindt zich nu grotendeels in de slaapkamer, de zolder is helemaal niet meer te herkennen (en die was al zo vol). Alles staat in een andere hoek gestouwd en onze douche is inmiddels gestript. De aftandse wasbakken uit de beide grote kamers boven zijn ook verwijderd. Het meeste kan nog niet terug worden gezet, want alle ombouwen wachten op de schilder en het is nog niet bekend wanneer die langskomt. En de douche en de wc wachten op nieuwe tegels en sanitair. Het hele proces gaat nog even duren. Dus wij moeten nog even geduld doen. Van de wc kunnen we nog wel gebruik maken, hoewel vanaf morgen waarschijnlijk de stortbak afgekoppeld wordt en we dus met een gieter moeten doorspoelen. En alleen ’s avonds, overdag moeten we maar op de emmer. Of ergens een buurhuis opzoeken waar ie nog wel werkt. En de douche is kaal.

Dus vandaag heb ik heerlijk primitief op een krukje in de zitkuil gezeten met een emmer warm water en een bakje. Inzepen en afspoelen; zo gebeurd. Haartjes wassen bij de gootsteen. Ik voel me net zo fris als wanneer ik onder de douche vandaan stap. Eigenlijk hebben we die douche niet eens nodig. In de zomer dan 🙂

Op de emmer in de schuur een plas doen vind ik ook geen ramp. Ik ben namelijk met een ander primitief project bezig; het maken van een indigo-vat met urine. Primitief! Staat in het engels ook bekend als sig vat en is waarschijnlijk de oudste methode om blauw te verven. Ik had vorig jaar al ettelijke liters verzameld, maar toen was het inmiddels al te koud buiten om het vat goed op gang te krijgen. En binnen, hmmmm, het is een bepaald geurige aangelegenheid. September is tot nu toe heel warm gebleken, dus ik besloot het er nu toch maar op te wagen. Als het vat dicht is, ruik je trouwens niks.

_dsc3689 _dsc3688

 

 

 

 

 

Ik volg de beschrijving in het geweldige boek van Jim Liles: The art and craft of natural dyeing. Hoewel het op zich eigenlijk niet moeilijker is dan het laten fermenteren van liters oude urine met daarin een stuk panty met indigo erin geknoopt. Maar indigo als kleurstof geeft zijn blauw niet zomaar prijs. Het vat kan stilstaan of verzuren en in het boek staan diverse trucjes om het weer op gang te krijgen. En het is, hoewel stinkend, een stuk milieuvriendelijker dan met hydrosulfiet. Ik heb er nog een stuk panty met daarin meekrap bij gedaan om de fermentatie op gang te helpen. En ik denk dat er ook nog wel wat indigo bij kan, want ik heb een restje dat nog in de panty zat van een vorig experiment; het kalk fructose bad (werkt ook). Niettemin, na twee dagen eens een stukje garen erin gedoopt en zowaar, bescheiden bleekblauw.

_dsc3721

Als het goed is kan zo’n vat jaren meegaan. Wanneer nodig voeg je nieuwe urine en indigo toe en probeert de fermentatie weer op gang te krijgen. Liles noemt het een balancing act.

Ik wil het ook nog eens met Japanse indigo en/of wede uit eigen tuin proberen. Helaas heb ik geen J I zaden meer, dus daar moet ik eerst weer naar op zoek.

Andere verfperikelen. De walnoten hebben hun eerste werk gedaan. Twee mooie plukken donker en warm bruin. Er zit vermoedelijk nog wel een heel lichtbruine kleur in. De rest van de walnoten zit in de diepvries.

_dsc3737

En mijn Lithospermum erythrorhizon is ook op gang.

_dsc3685

Geplaatst in buiten, hergebruik, spinnen, textiel, verven | Getagged , , , , , , , | 2 Reacties

riet

Met bloeiende rietpluimen (phragmites australis) valt goed te verven. Vorig jaar deed ik het ook al een keer (kleine hoeveelheid maar). Ik was het op een aantal verfblogs al eens eerder tegengekomen, maar zoals wel vaker lees ik dat dan in het verkeerde jaargetijde. Maar vorig jaar voor het eerst op tijd aan gedacht.

Dus dit jaar wilde ik het wel weer doen, want het groen is heel groen (ken ik verder alleen van een geel met indigo) en nu een wat grotere hoeveelheid. Vanwege een plotselinge sokkenbevlieging had ik zelf sokkengaren gesponnen van drentXcharollais+mohair. Maar liefst 260 gram driedraads. Gebeitst met 12% aluin. 1100 gram rietpluimen geplukt. Rietpluimen moet je plukken als ze mooi vol en donkerrood zijn. Er kan afhankelijk van de standplaats behoorlijk wat verschil inzitten. Ik plukte op de ene plaats pluimen die nog maar net bloeiden, terwijl een kilometer verder de pluimen alweer over hun hoogtepunt heen waren.

Gelukkig kun je ze in een zakje in de diepvries goed bewaren dus ik hoefde niet alles in een keer te plukken. Het resultaat:_DSC3368 _DSC3374 _DSC3379 _DSC3380 _DSC3384Ik heb na het verven van de strengen nog wat gebeitste wol toegevoegt. Het werd een wat lichter en koeler groen, met erg donkere punten (rechtsonder de strengen; foto is een beetje flets). Daarna het hele bad in mijn nieuwe oude koperen ketel gestort en met een nieuwe pluk wol nog maar eens geverfd, alhoewel ik er niet veel meer van verwachtte. Werd toch nog geelgroen (linksonder). De pluk buiten de houten bak is geverfd met een rest brandnetelblad. Erg saai lichtgeel. Blad in het vervolg beter opeten of thee van zetten._DSC3417

Mijn nieuwe oude koperen ketel heb ik afgelopen maandag bij een dame in Rolde opgehaald. Zij wilde hem verkopen omdat ze kleiner gaat wonen. Ik verwachtte een grote pan, maar het is echt een ketel. Hij is even groot als mijn aluminium weckketel. _DSC3373

Ik ben er erg blij mee. Want hij is heel en niet opgelapt met klodders tinsoldeer. Ik heb voor mezelf nog niet helemaal uitgevogeld hoe het precies zit met pot als beits. Maar ik heb nu een mooie grote om mee te experimenteren.

En van onze verhuizende buren mag ik heel veel walnoten uit hun boom plukken 🙂

 

Geplaatst in buiten, hergebruik, metaal, spinnen, textiel, verven | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

where’s my cow

Is een kinderboek van Terry Pratchett. En bijna altijd schiet die zin door mijn hoofd als ik ergens een rund zie staan. Maar dat terzijde.

Op mijn wandelingen kom ik ze in natuurgebieden regelmatig als grazers tegen. Meestal Charolais en Schotse Hooglanders.

Bij Deurze;

_DSC3045 _DSC3046 _DSC3047 _DSC3048

Een paar maanden eerder stonden ze in een ander (groener) veld, misschien omdat de kalveren nog wat jonger waren

_DSC2516 _DSC2517

Wel of geen hoorns? Charolais runderen hebben ook een hoornloze variant en ik kan eigenlijk niet zien of deze wel of niet door de mens onthoornd zijn. Twee foto’s naar boven staat er een gehoornd kalf tussen. Onder wordt er even een partijtje geduwd.

_DSC2525

Deze staan langs de N381. Met hoorns. Verder naar achteren staan bonte melkkoeien.

_DSC3343

Hee, Scottish Blackface! Die lopen daar (Drents Friese Wold) natuurlijk zodat hun landgenoten zich niet zo alleen voelen. En vice versa.

_DSC3345

Gymnastische oefening.

_DSC3346 _DSC3349

_DSC3355 _DSC3366

We zagen vanmiddag bij Wateren ook drie of vier raven vliegen, bevestigd door hun eigen “Krok Krok”.

En ik heb een superstreng gesponnen van restgarens van een deken die ik al eerder breide.

_DSC3336

Dus het is een hutjemutje van verschillende wolsoorten; texelaar, gotland, drent en merino. Twee draden getwijnd garen eerst met de klok mee, en toen die draden nogmaals tegen de klok in. Weegt 675 gram.

Geplaatst in buiten, Drents Friese Wold, mee wandelen?, Uncategorized | Getagged | Een reactie plaatsen