van zaaien tot naaien

Ik heb legio langzame projecten. Dat klinkt beter dan zeggen dat iets blijft liggen. Zo’n project is bijvoorbeeld vlas. In 2011 zaaide ik voor het eerst textielvlas. Volgens mij Marylin. Helemaal zeker weet ik het niet meer, want ik heb met iemand uit Canada toen ook een zakje Evelin gewisseld of andersom. En die heb ik ook gezaaid.

De vlas werd geoogst en gedroogd en van de zaden ontdaan. Kwam vervolgens op zolder terecht en later weer in de schuur. Gelukkig kan vlas best lang bewaard worden, zolang het goed droog blijft. De volgende stap is roten en dat leek mij best een lastig iets. Roten is een proces waarbij de pectine die de vezels samenbindt, oplost en daardoor de lange vezels vrijmaakt van de buitenbast en de houterige binnenkant.

_DSC2840 Je kunt dauwroten; dan spreid je de vlas over het veld en wacht je tot het klaar is. Kl_DSC2861inkt lekker lui, maar is ook een beetje onbetrouwbaar als je nergens verstand van hebt. Je moet namelijk wel kunnen zien wanneer de boel klaar is en niet zo lang wachten tot het is verrot. Daarbij weet ik niet waar ik het neer zou moeten leggen, de kinderen van de buurt zouden het vast niet op prijs stellen als ik het op hun voetbalveldje leg. En dan is er nog de maaiman van de gemeente.

Je kunt ook roten in water en dan heb je de keus tussen stromend en stilstaand water. Ik zag mensen op internet in de weer met kleine porties vlas in kinderbadjes en voertroggen. Hier slingert al een paar jaar de lekbak van onze oude wasmachine rond. Dus die heb ik gevuld met regenwater. Omdat de bak ondiep is en het afgelopen week behoorlijk warm is geweest, was de vlas binnen een paar dagen klaar. Sneller en minder onaangenaam dan ik had verwacht.

_DSC2864 _DSC2862

Het ruikt stevig, maar vooral naar stal en kuilvoer. Dat schijnt te komen door boterzuurbacteriën, die ontstaan in te warme kuilbulten (boeren zijn er dus geen fan van). Vroeger kregen mensen hier wel eens vlaskoorts van. Maar na spoelen en drogen is de geur wel verdwenen. De tweede portie ligt inmiddels in de bak, de eerste is droog en ziet er best goed uit.

Ik wil nog een simpele vlasbraak maken, zwingel en hekels, maar ik heb met de hand alvast een paar stengels schoongepeuterd. En ik heb nieuwe vlas gezaaid, vooral om meer zaad te winnen. Ik ben mezelf ook aan het leren om vlas met de tol vanaf het spinrokken te spinnen. S-richting wel te verstaan en geen Z. Volgens velen hoort vlas op die manier gesponnen te worden omdat dat de natuurlijke structuur van de vezel is. Maar uit archeologisch materiaal blijkt, dat niet iedereen dit deed, of alleen in sommige periodes en in sommige landen. Zou het aan een combinatie van gereedschap en techniek liggen? Op het spinnewiel is linksom of rechtsom natuurlijk geen probleem. Egyptenaren losten het probleem op door splicing. Eerst legde men vezels overlappend naast elkaar, vochtig gemaakt en in elkaar gedraaid en op een bal gewonden, die later apart gesponnen werd.

Ongehekeld vlas

_DSC3006

Daarna moet ik het nog weven en er iets van naaien. Anders kom ik niet van zaaien tot naaien.

Een andere bastvezel die ik ook weer opgepikt heb, is brandnetel. Gewoon gekocht (Frankrijk) en er ligt ook nog hennep te wachten. Ook met de tol, ondersteund, Z-richting en vanaf een korte spinrok in de hand. De vezel is veel korten en rommeliger, maar het wil best wel hoewel het resultaat niet erg  glad wordt. Vorig jaar kocht ik een boekje over de verwerking van brandnetel, dus als ik toch gereedschap moet maken voor vlasverwerking, dan kan ik ook wel eens een hoop brandnetels sprokkelen en daar eenzelfde proces op loslaten.

_DSC3008

 

 

Dit bericht is geplaatst in moestuin, plantaardige vezel, spinnen, textiel met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *